|

Acopamec werd in 1990 in Salvador da Bahia (Brazilië) door Michel Ramon opgericht met als doel een antwoord te bieden op het probleem van het steeds groeiend aantal kinderen en adolescenten dat op straat vluchtte om te overleven. Hoofddoel van de organisatie was en is preventief op te treden via een educatief proces waarin ouders, wijkbewoners en de plaatselijke overheid ingeschakeld worden om de rechten van kind en adolescent te doen eerbiedigen.
Centraal staat de gedachte dat hoe vroeger en hoe beter kinderen en adolescenten ingeschakeld worden in een dergelijk proces, hoe kleiner het risico dat ze in de toekomst in de marginaliteit verdwijnen en hoe groter de kansen dat ze tot volwaardige burgers kunnen uitgroeien.
In 1994 werd een belangrijke vooruitgang geboekt door de bouw van het Centro do Menor. In de loop der jaren is dit centrum uitgegroeid tot één van dé referenties in Salvador inzake werken met kinderen en jongeren uit sociaal kwetsbare milieus. Het eerste contact wordt gelegd door een ploeg van sociale werkers die de kinderen en jongeren in hun onmiddellijke omgeving opzoekt en begeleidt. Doelstelling is hen zoveel mogelijk te laten doorstromen binnen Acopamec.
In het centrum kunnen de kinderen en jongeren terecht voor kleuter- en basisonderwijs om er daarna ook een beroepsgerichte vorming te volgen (bvb bakker, haartooi, tandartsassistent, kooklessen, fotografie, confectie,…).
Maar het centrum is meer dan een school. Er is ook een medische post (tandarts), een team van sociale werkers, een crèche en enkele opvangtehuizen voor meisjes die slachtoffer werden van allerlei vormen van geweld. Daarnaast is er ook het ganse jaar door een aanbod van vrijetijdsactiviteiten zoals capoeira, samba, voetbal en theater. Via dergelijke activiteiten is het de bedoeling de kinderen van straat te houden, hen sociale vaardigheden aan te reiken, hen groep te leren vormen en te leren praten en nadenken over zaken die hen bezighouden.
Het Centro do Menor is een belangrijke pijler van Acopamec maar zeker niet de enige. Naast het Centro do Menor beschikt Acopamec nog over enkele kleine afdelingen, allemaal gelegen binnen de favella’s Mata Escura en Calabetão. Bedoeling is de barière van afstand te helpen overbruggen zodat de kleinsten die te ver van het Centro wonen, ook kunnen meegenieten van de mogelijkheden die het centrum biedt.
Ten slotte beschikt Acopamec ook nog over enkele productie-eenheden waar jongeren een beroep leren, stage kunnen lopen en later eventueel kunnen blijven werken. Maar het is evenzeer de bedoeling dat die bedrijfjes na verloop van tijd winst maken die dan opnieuw geïnvesteerd kan worden. Concreet gaat het over volgende entiteiten:
een professionele bakkerij die niet enkel het Centro do Menor en de afdelingen van brood voorziet maar ook probeert uit te voeren naar bijvoorbeeld grootwarenhuizen en winkels in de stad;
een afdeling recyclage wordt handgeschept papier van hoge kwaliteit vervaardigd. Het papier wordt los verkocht of verwerkt tot bijvoorbeeld geschenkzakken, fotokaders, boekjes,… Mensen uit de buurt worden ook aangespoord om afval zoveel als mogelijk gescheiden te verzamelen;
een afdeling confectie waar vooral veelkleurige T-shirts geproduceerd worden.
Op dit moment werken een 70-tal buurtbewoners in het centrum en jaarlijks bereikt het centrum meer dan 2000 kinderen, jongeren en adolescenten.
Door de stuwende kracht en het niet-aflatende engagement van alle medewerkers, is het uitgegroeid tot een centrum dat van levensbelang is voor de toekomst van de kinderen en jongeren uit de buurt. De gebouwen van het centrum staan symbool voor de droom van een betere toekomst, het is een baken van hoop in de arme sloppenwijken. Of zoals een kind het zelf uitdrukt :
“Tínhamos uma vida sem futuro e agora podemos sonhar.”
(“We hadden een leven zonder toekomst
en nu kunnen we weer dromen”).